หัวใจหมดแรง เหมือนโลกว่างเปล่า
ทุกข์ทรมานสับสนไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ
มันเบื่อตัวเอง ที่ลมหนาวมาเยือนทุกที
แค่หลับตาก็ยังฝันร้าย
เมื่อตื่นก็เหมือนไม่เห็นอะไร

* ยังวนเวียนยังซ้ำเติมอยู่ทำไม
ทรมานอย่างนี้ไม่พอใช่ไหม
บอกตัวเองทุกที สุดท้ายก็ทำไม่ได้

** แผลเป็นที่อยู่ในใจ คิดลบเลือนคงไม่ง่าย
ไม่อยากฝืนทำใจ มันเจ็บลึกเกินไป
เมื่อความรักทำลายตัวฉันเอง

เก็บเอาไปคิดแต่เรื่องเก่าๆ
ที่ยังวกวนอยู่ในใจ
จะหยุดจะลืมมันไปเท่าไร
ไม่อาจจะช่วยรักษาได้เลย

(ซ้ำ *,**)

ก็คงมีสักวัน ที่แผลในใจจะเลือนและหาย
หลุดจากความเสียใจ และลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

หัวใจหมดแรง เหมือนโลกว่างเปล่า
ทุกข์ทรมานสับสนไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ

(ซ้ำ **,**)

สักวันจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
ได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง